تبليغاتX
نسترن
چه زیبا لحظه ای بود آنگاه که چشمانم را با رد نگاهت متبرک ساختی

 

مادر بزرگ ...غریب
گم کرده ام در هیاهوی شهر
آن نظر بند سبز را
که در کودکی بسته بودی 
                        به بازوی من
در اولین حمله ی ناگهانی تاتار عشق
خمره ی دلم بر ایوان سنگ و سنگ
                                شکست
دستم به دست دوست ماند
پایم به پای راه رفت
من چشم خورده ام
من چشم خورده ام
من تکه تکه از دست رفته ام
در روز روز زندگانیم ... 

            

                                  حسین پناهی

+ نوشته شده در  شنبه 3 دی1384ساعت 18:5  توسط نسترن  |