مرد نجوا کنان گفت : " اي خداوند و اي روح بزرگ ! با من حرف بزن "

و چكاوكي با صداي قشنگي خواند ؛ اما مرد نشنيد ...

.سپس مرد دوباره فرياد زد :"با من حرف بزن "و برقي در آسمان جهيد

و صداي رعد در آسمان طنين افكند . اما مرد باز هم نشنيد ...

مرد نگاهي به اطراف انداخت و گفت :

"اي خالق توانا ، پس حداقل بگذار تا من ترا ببينم "و ستاره اي به روشني درخشيد ؛

اما مرد فقط رو به آسمان فرياد زد :"پروردگارا به من معجزه اي نشان بده"

و كودكي متولد شد و زندگي تازه اي آغاز شد . اما مرد متوجه نشد و با نا اميدي ناله كرد :

"خدايا مرا به شكلي لمس كن و بگذار تا بدانم اينجا حضور داري "

و آنگاه خداوند بلند مرتبه دست خود را از آسمان بر روي زمين دراز كرد و مرد را لمس كرد ؛

اما مرد با حركت دست ، پروانه را دور كرد و قدم زنان رفت ...