خواستیم جرجیس باشیم

در همان مرگ اول مردیم

ما آیینه بودیم

               سنگمان زدند

باید که می شکستیم

                  قایق چوبی شدیم

روی خط رود روان شدیم

دستی از بالای بید ما را گرفت

                            کبوتری از جان ما پرید ...

                                      کسی تیری به بال او زد ...

       بید لرزید ...

               برقی جهید

آتشی در هیزم قایق پرید ...

                            پرهای دو رنگ کبوتر در هوا می رقصید

صدایی گفت :

                 باید ... در همان مرگ اول می مردید ...

                                                                         پروانه پوران فکر

                 دستانم بوی گل می داد .

                مرا به جرم چیدن گل دستگیر کردند ،

               چرا نگفتند : شاید گلی کاشته باشم ...

                                                          مازیار اسدی