نسترن

X

نسترن

چه زیبا لحظه ای بود آنگاه که چشمانم را با رد نگاهت متبرک ساختی

	بهار ... بهار ...
بهار بهار صدا همون صدا بود صدای شاخه ها و ریشه ها بود بهار بهار چه اسم آشنایی صدات می یاد اما خودت کجایی؟ وا بکنیم پنجره ها رو یا نه ؟ تازه کنیم خاطره ها رو یا نه ؟ بهار اومد برفا رو نقطه چین کرد خنده به دلمردگی زمین کرد چقدر دلم فصل بهار رو دوست داشت وا شدن پنجره ها رو دوست داشت بهار اومد پنجره ها رو وا کرد منو با حسی تازه آشنا کرد یه حرف یه حرف حرفای من کتاب شد حیف که همش سئوال بی جواب شد بهار اومد لباس نو تنم کرد تازه تر از فصل شکفتنم کرد بهار اومد با یه بغل جوونه عید رو اورد از تو کوچه به خونه دروغ نگو هنوز دلم جوون بود که صبح تا شب دنبال آب و نون بود حیف که چه زود قلک عیدیامون وقتی شکست باهاش شکست دلامون محمد علی بهمنی
+ نوشته شده در شنبه 29 اسفند1383ساعت 9:4 توسط نسترن \|

	باران ...
وای باران ... باران شیشه ی پنجره را باران شست از دل من اما ، چه کسی نقش تو را خواهد شست ؟ آسمان سربی رنگ من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ می پرد مرغ نگاهم تا دور وای باران ... باران ... پر مرغان نگاهم را شست ... دکتر حمید مصدق
+ نوشته شده در شنبه 22 اسفند1383ساعت 19:20 توسط نسترن \|

	سفر ...
- چرا هیچکس پیدا نمی شه برای آدم حرفای درست و حسابی بزنه ؟ - چه حرفی ؟ - من راهمو گم کردم ... خودمو ... - از هر راهی که بری عمرتو پشت سر میزاری ، مرگ همیشه سر راهته . - مرگ ؟ آره مرگ ، برام از مرگ بگو ؟ - زندگی می کاره و مرگ درو می کنه . با همه اینا باید مقصد داشت . - مقصد ؟ - کوتاه ترین عمر ها برای رسیدن به مقصد آخرت کفایت می کنه امّا این مهّم نیست مسئله اینه که نباید خسته شد . - خسته . برام از خستگی بگو ... - آدم ها برای اینکه خسته نشد باید عاشق سفر باشند . - سفر ؟ حالا برام از سفر بگو . - چرا از سفر نمی گی ... ؟
+ نوشته شده در چهارشنبه 12 اسفند1383ساعت 19:40 توسط نسترن \|